Cui Chine – Antwerpen (7/10)

Voor mij overtuigde Cui Chine al twee maal als hét huis in Antwerpen, waar je heerlijk de kantonese keuken kan proeven in een black&gold interieur. Klassevol, rijk: ver weg van de breedbeeldplasma en plastic meeneemchinees. Deze keer is het er zogenaamde ‘Restaurant-week’ met een aangepaste menu, ik herinner me echter van de vorige bezoeken méér exclusieve producten op de kaart dan nu.
Ik kan ook moeilijk inschatten of deze ‘Restaurantweek’ de verrassend lage score veroorzaakt.

De aankleding en de bediening is nog steeds correct. Daarover geen slecht woord. Op tafel staat in wit porselein gestoomde peulvruchten en kroepoek met een dipsausje: wij zijn in china beland.
Als wijn zijn we gevallen voor de BIKAVER 2012, vesztergombi – SZEKSZARD, Hongarije: Kékrankos, Merlot, Kadarka, Cabernet Sauvignon, … een lekkere middenklasser op de kaart: bijnaam ‘stierenbloed’.
Het wordt er warm, echt warm. Gelukkig kunnen we achteraan de deur af en toe op een kier zetten.

Ik ga voor het vleesmenu en zoals we van Cui Chine gewoon zijn, arriveren de gerechten in mooi, verzorgde bordjes in fraaie schalen. So far so good.

BATONETTAS
Spaans Duroc varken, krokante varkensribben zonder been, chinese vijfkruiden: …paprika, ajuin

fris begeleid met fijn gesneden groentjes. De dim sum’s (garnalen, veggie, rund) zijn weer voortreffelijk. Ongeëvenaard. Het stomende mandje wordt vergezeld van 2 ei-vormige schoteltjes met sambal en soya-saus.

Omringd door soja, rijstwijn, rijstazijn, cashewnoten en wokgroenten is de portie zwartpootkip uit de oven redelijk bruut gesneden en zelf voor een doorwinterde chopstick-eter als ik een hele klus om ordentelijk te eten. Maar qua smaak geen slecht woord.

Na het hoofdgerecht valt het doek, we passen voor de Kazen Van Tricht (waarbij ik me nog steeds afvraag hoe kaas in dit aziatisch kader thuishoort). Plots gaan ze bij Cui Chine in brasserie-modus: we krijgen bij het weliswaar prima dessert (panna cotta van mango met een krokantje, geserveerd in hetzelfde type glas als de waterglazen, bij de koffie dan weer in hotelporselein Nutroma cups met papieren suikerstaafjes, verder standaard gele lipton(!??) zwarte thee uit norse mokken bij de munthee.

Oei, niks verfijning meer, noch azië, foetsie… een beetje teleurstellende finish. Dit verklaart dan ook de relatief lage score. De prijs is voor deze restaurantweek en dit avondvullend programma, dan weer een opsteker.

50,- pp (restaurantweek)

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s